متا فيزيك پارتي

او ز ترس سرما کوک چوبی محکمقرص بگرفته زدرخت دیروز/

باد بهمن واری میزند هیکل غول اسایش رابر پایک این خیمه پوشیده ز برف/

شب شکار است انگار چه بسی پر اسرار/

وصدایی ز درون خطوط اوند میرسد بر گوش برچه کوچک ما /

نو گلک ترس مدار باد بهمن از ماست تن مپوشان از او/

یاد رویش را تو بدرون ستاپ همه جانت بفرست/

یاد او نام کن قوت خود از اوخوااااه

                                                                              ارشام ستوده